Sakrament kapłaństwa jest szczególnym darem i powołaniem, które wymaga głębokiego rozeznania oraz otwartości serca na Boże wezwanie. Nie jest on jedynie wyborem drogi życiowej, lecz odpowiedzią na zaproszenie Boga do całkowitej służby Kościołowi i ludziom. Miejscem, w którym to powołanie jest odkrywane, pogłębiane i dojrzewa, jest seminarium duchowne – wspólnota wychowawcza, pomagająca kandydatom rozeznać wolę Bożą, przyjąć ją i przygotować się do przyjęcia sakramentu święceń.
Seminarium prowadzi przyszłych kapłanów ku coraz pełniejszemu upodobnieniu się do Jezusa Chrystusa, Głowy i Pasterza Kościoła. Przyjmując sakrament kapłaństwa człowiek zostaje uzdolniony i zobowiązany do udziału w zbawczej misji Chrystusa w Kościele i w świecie. Otrzymuje szczególne łaski, które pomagają mu głosić słowo Boże, sprawować sakramenty oraz prowadzić wiernych drogą wiary, nadziei i miłości.
Formacja do kapłaństwa ma charakter całościowy i obejmuje cztery ściśle ze sobą powiązane wymiary: ludzki, duchowy, intelektualny i duszpasterski. Każdy z nich odgrywa niezwykle ważną rolę i nie może być pominięty, ponieważ razem tworzą spójną drogę przygotowania do odpowiedzialnej posługi. Dzięki formacji ludzkiej kandydat uczy się dojrzałych relacji i odpowiedzialności, formacja duchowa pogłębia jego więź z Bogiem, intelektualna kształtuje rozum i wiarę, a duszpasterska przygotowuje do konkretnej służby ludziom.
Dzięki takiej drodze przygotowania kandydat do kapłaństwa stopniowo kształtuje w sobie postawę prawdziwego ucznia Jezusa Chrystusa. Sakrament kapłaństwa staje się wówczas nie tylko źródłem godności, ale przede wszystkim wezwaniem do pokornej, wiernej i pełnej miłości służby, podejmowanej dla dobra Kościoła i zbawienia świata.