„Święty, potężny jesteś, Panie nasz, przed Tobą dziś możemy stać, dzięki łasce, nie dzięki nam samym…”
W pierwszy czwartek miesiąca, a zarazem w pierwszy dzień Nowego Roku, nasze serca po raz kolejny zostały zaproszone do wyjątkowego spotkania – do całonocnej adoracji Najświętszego Sakramentu. Była to noc ciszy, modlitwy i głębokiego zawierzenia; noc, w której czas jakby zwolnił, a sprawy codzienne ustąpiły miejsca temu, co najważniejsze. Rozpoczynając nowy rok u stóp Jezusa, przynieśliśmy ze sobą wszystko: wdzięczność za to, co minęło, lęki wobec tego, co nieznane, oraz ciche prośby, których często nie potrafimy wypowiedzieć na głos. W blasku świec, w skupieniu i adoracyjnej ciszy, każdy mógł odnaleźć swoje miejsce – dokładnie takie, jakie przygotował dla niego Pan. Pierwsze chwile adoracji miały szczególny, poruszający charakter. Początek modlitewnego czuwania wypełnił śpiew naszej młodzieżowej scholi, który stał się modlitwą serc i delikatnym zaproszeniem do zatrzymania się przed Jezusem obecnym w Najświętszym Sakramencie. Dźwięki pieśni wprowadzały w atmosferę skupienia, pomagając otworzyć się na Jego cichą, ale pełną miłości obecność. Ta noc była jak subtelny szept Boga na początku nowego roku – zapewnienie, że nie jesteśmy sami, że On czuwa i nieustannie zaprasza, byśmy trwali przy Nim. Całonocna adoracja stała się nie tylko piękną tradycją pierwszego czwartku miesiąca, lecz przede wszystkim żywym świadectwem wiary, która nie boi się ciszy, trwania i całkowitego oddania. Niech owoce tej wyjątkowej nocy pozostaną w nas na kolejne dni i miesiące, a Nowy Rok rozpoczęty w obecności Najświętszego Sakramentu prowadzi nas drogą pokoju, nadziei i miłości.