Przeczytaj Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza Niezbędnik katolika – czytania na 2026-01-07
Fragment Ewangelii według św. Mateusza ukazuje początek publicznej działalności Jezusa i nadaje jej głęboki sens teologiczny. To moment przełomowy: wraz z uwięzieniem Jana Chrzciciela kończy się czas przygotowania, a rozpoczyna się czas wypełnienia. Jezus wychodzi z ukrycia i objawia się jako światło posłane do świata pogrążonego w ciemności. Decyzja Jezusa, by opuścić Nazaret i zamieszkać w Kafarnaum, nie jest przypadkowa. Ewangelista podkreśla, że w ten sposób spełniają się słowa proroka Izajasza. Galilea, nazywana „Galileą pogan”, była krainą pogranicza – miejscem przenikania się kultur, religii i wpływów. Dla wielu Żydów uchodziła za obszar duchowo zaniedbany. To właśnie tam Bóg zapala swoje światło. Obraz ludu siedzącego w ciemności i w cieniu śmierci ma wymiar uniwersalny. Oznacza on nie tylko niewiedzę religijną, ale także doświadczenie zagubienia, grzechu, lęku i cierpienia. Jezus przychodzi tam, gdzie sytuacja wydaje się najbardziej beznadziejna, by ogłosić nowy początek. „Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie” – to pierwsze publiczne słowa Jezusa zapisane przez św. Mateusza. Są one echem nauczania Jana Chrzciciela, ale w ustach Jezusa nabierają nowej mocy. Królestwo Boże nie jest już tylko obietnicą przyszłości – ono jest blisko, ponieważ sam Król jest obecny pośród ludzi. Nawrócenie nie oznacza jedynie porzucenia grzechu, lecz zmianę myślenia i kierunku życia. To zaproszenie, by otworzyć się na Boga, który działa tu i teraz, i pozwolić, by Jego światło rozproszyło nasze osobiste ciemności. Ewangelista streszcza działalność Jezusa w trzech wymiarach: naucza, głosi Ewangelię o królestwie i uzdrawia. Te trzy elementy tworzą jedność. Nauczanie objawia prawdę o Bogu, głoszenie królestwa ukazuje sens życia, a uzdrowienia są znakami, że Boża moc realnie dotyka ludzkiego cierpienia. Jezus nie ogranicza się do słów. Jego Ewangelia jest wcielona – dociera do chorych, słabych, opętanych, wykluczonych. Każde uzdrowienie staje się zapowiedzią pełnego odnowienia człowieka, jakie niesie królestwo Boże. Wieść o Jezusie szybko się rozchodzi, a do Niego zaczynają napływać ludzie z bardzo różnych regionów: z Galilei, Dekapolu, Jerozolimy, Judei i Zajordania. To znak, że Jego misja przekracza granice geograficzne i religijne. Jezus przyciąga tych, którzy cierpią, szukają nadziei, sensu i uzdrowienia. Tłumy idące za Jezusem są obrazem ludzkości w drodze – spragnionej światła, życia i miłości Boga. Każdy z nich niesie własne rany i oczekiwania, a Jezus nikogo nie odsyła. Ewangelia według św. Mateusza ukazuje Jezusa jako światło, które wschodzi w ciemności świata. Jego obecność w Galilei, wezwanie do nawrócenia, nauczanie i uzdrawianie objawiają bliskość królestwa Bożego. Ten fragment przypomina, że Bóg przychodzi szczególnie tam, gdzie człowiek doświadcza słabości i zagubienia. Każdy, kto – jak ówczesne tłumy – zdecyduje się pójść za Jezusem, może doświadczyć światła, które przemienia życie.