W Środę Popielcową rozpoczęliśmy szczególny czas w roku liturgicznym – Wielki Post. To okres refleksji, wyciszenia i duchowego przygotowania do nadchodzących świąt Zmartwychwstania Pańskiego. Już sama liturgia tego dnia wprowadza w atmosferę skupienia i powagi, przypominając o potrzebie zatrzymania się i spojrzenia w głąb własnego serca. Msze Święte sprawowane w naszej parafii stały się więc wyraźnym zaproszeniem do podjęcia trudu wewnętrznej przemiany oraz odnowienia relacji z Bogiem i drugim człowiekiem. Słowo Boże i modlitwa prowadziły nas ku refleksji nad kruchością życia oraz nad tym, co w codzienności wymaga nawrócenia i uporządkowania. Szczególnie wymownym momentem Eucharystii był obrzęd posypania głów popiołem. Ten prosty, a zarazem głęboko symboliczny gest pokory i świadomości przemijania zgromadził wiernych oraz duchowieństwo we wspólnym akcie skruchy. W ciszy i modlitewnym skupieniu każdy mógł osobiście odpowiedzieć na wezwanie do nawrócenia, rozpoczynając czterdziestodniową drogę duchowej odnowy.
Wielki Post to czterdziestodniowa droga, która prowadzi przez modlitwę, post i jałmużnę ku odnowie ducha. To czas, w którym Kościół zachęca do głębszego spojrzenia w głąb siebie, do pojednania oraz do podjęcia konkretnych postanowień. Rozpoczęta w Środę Popielcową wędrówka ma prowadzić ku światłu i radości Zmartwychwstania – ku nadziei, która rodzi się z wiary i przemienionego serca.