Wielkanoc to jedno z najważniejszych świąt w tradycji chrześcijańskiej, pełne symboliki odrodzenia i nadziei. Jednym z jej pięknych zwyczajów jest święcenie pokarmów, które odbywa się w Wielką Sobotę. Pokarmy te przypominają o radości życia i o darach, które Chrystus przynosi człowiekowi przez swoje zmartwychwstanie. Tradycja ta prawdopodobnie nawiązuje do zwyczajów najstarszych chrześcijan, którzy całą noc po żydowskim święcie Paschy (14 dnia miesiąca nisan), spędzali czytając słowo Boże, celebrując uroczystą Eucharystię oraz wspólnie spożywając świąteczną agapę. Pokarmy, które przygotowywano do poświęcenia, miały nawiązywać do treści tego święta, musiały być to zatem mięsa (na pamiątkę baranka zabijanego na Paschę), chleb i inne wypieki (na pamiątkę tego, którym Jezus nakarmił tłumy na pustyni), ale także jajka (symbol nowego życia) oraz sól (bo chrześcijanie mają być solą ziemi). W dawnej Polsce nie wożono tych pokarmów do kościoła, ale to ksiądz objeżdżał domy, aby na przygotowanych specjalnie stołach święcić produkty na stół wielkanocny. Tylko najbiedniejsi przynosili swoje pokarmy do poświęcenia sami. Panowało przekonanie, że zjedzenie poświęconych pokarmów jest ważne nie tylko dla świętowania Wielkanocy, ale też dla zachowania zdrowia i błogosławieństwa w życiu. Choć jest to zwyczaj ludowy, pomaga on przeżywać prawdy wiary w codziennym życiu rodziny chrześcijańskiej. Obrzęd ten przypomina o wdzięczności za otrzymane dobra i podkreśla radosny charakter zbliżającego się Zmartwychwstania.
Święcenie pokarmów w naszej bazylice:
- od 10.00 do 12.00 i od 14.00 do 15.30 co pół godziny (plac przy bazylice)
Na wioskach:
- w Topoli, Zielnikach, Romanowie, Babinie, Pławcach i Zdziechowicach od godz. 14.00