4 maja, Kościół katolicki obchodzi wspomnienie liturgiczne św. Floriana – jednego z najbardziej znanych męczenników wczesnochrześcijańskich oraz patrona wielu zawodów, szczególnie związanych z ogniem i wodą.
Święty Florian żył na przełomie III i IV wieku na terenie dzisiejszej Austrii. Był rzymskim oficerem i urzędnikiem wojskowym w mieście Lauriacum (obecnie Lorch). W czasach prześladowań chrześcijan za panowania cesarza Dioklecjana nie wyrzekł się swojej wiary. Według tradycji został uwięziony, torturowany, a ostatecznie utopiony w rzece Enns z kamieniem u szyi.
Jego postawa odwagi i wierności przekonaniom sprawiła, że szybko zaczęto otaczać go czcią jako męczennika. W średniowieczu kult św. Floriana rozprzestrzenił się szczególnie w Europie Środkowej, w tym w Polsce.
Święty Florian jest dziś uznawany za patrona strażaków, hutników, kominiarzy oraz wszystkich zawodów związanych z ogniem. Wzywa się go także jako orędownika w czasie pożarów, suszy i klęsk żywiołowych związanych z ogniem.
W Polsce jego kult jest szczególnie silny – wiele kościołów i kaplic nosi jego imię, a w wielu miastach można spotkać jego wizerunki, często przedstawiające go w stroju rzymskiego żołnierza, gaszącego pożar lub wylewającego wodę na płonący dom. W Krakowie św. Florian ma szczególne znaczenie – według tradycji jego relikwie sprowadzono tam w średniowieczu, co miało przyczynić się do rozwoju jego kultu w całym kraju.
Dzisiejsze wspomnienie liturgiczne jest okazją, by przypomnieć sobie o wartościach, które reprezentował – odwadze, wierze i gotowości do poświęcenia w imię przekonań.
Święty Florian pozostaje więc nie tylko postacią historyczną, ale także symbolem niezłomności i opieki nad tymi, którzy na co dzień mierzą się z żywiołem ognia.