Różowa niedziela, znana również jako Niedziela Laetare (czyli Niedziela Radości), przypada w IV Niedzielę Wielkiego Postu. Jest to wyjątkowy dzień w liturgii Kościoła, ponieważ w połowie okresu pokuty i refleksji pojawia się moment radości i nadziei na zbliżające się święta. W 2026 roku Różowa Niedziela przypada 15 marca.
Nazwa „Laetare” pochodzi z języka łacińskiego i oznacza „raduj się”. Wywodzi się ona od pierwszych słów antyfony rozpoczynającej mszę tego dnia: Laetare, Jerusalem – „Raduj się, Jerozolimo”. Liturgia zachęca wiernych, aby w czasie Wielkiego Postu, który jest okresem modlitwy, postu i pokuty, odnaleźli także nadzieję i radość płynącą z oczekiwania na Zmartwychwstanie Chrystusa. Najbardziej charakterystycznym symbolem tego dnia są różowe ornaty, które kapłani zakładają podczas Mszy Świętej. Kolor różowy pojawia się w liturgii bardzo rzadko i stanowi złagodzenie pokutnego fioletu używanego w czasie Wielkiego Postu. Symbolizuje on radość oraz przypomina, że okres pokuty powoli zbliża się do końca, a wierni są coraz bliżej najważniejszych świąt chrześcijańskich – Wielkanocy. Różowa Niedziela ma także wymiar duchowy. Dla wielu wiernych jest to moment, w którym mogą zatrzymać się w połowie Wielkiego Postu i zastanowić nad dotychczasowym przeżywaniem tego czasu: nad postanowieniami, modlitwą czy pomocą innym. Jest to również zachęta, aby nie tracić nadziei i wytrwać w przygotowaniu do świąt Zmartwychwstania Pańskiego. Choć jest to dzień szczególny w liturgii, nie zmienia on zasad Wielkiego Postu – nadal obowiązuje jego pokutny charakter. Jednak przesłanie Różowej Niedzieli przypomina, że chrześcijaństwo nie jest tylko czasem wyrzeczeń, ale przede wszystkim drogą prowadzącą do radości płynącej ze Zmartwychwstania.