Dzisiejsza Ewangelia (J 13, 21–33.36–38) mówi o zapowiedzi zdrady Judasza i zaparcia się Piotra. Jezus podczas ostatniej wieczerzy, świadomy nadchodzących wydarzeń, wskazuje, że jeden z uczniów Go zdradzi, a Piotr – mimo szczerych deklaracji wierności – trzykrotnie się Go wyprze, nie wytrwa przy Nim w chwili próby.
Czytania podkreślają ludzką słabość oraz prawdę, że nawet bliscy Jezusa nie byli wolni od lęku i upadku. Jednocześnie ukazują cierpliwość i miłość Chrystusa wobec uczniów.
Wielki Wtorek przypomina nam o tym, że człowiek nawet przy najlepszych intencjach pozostaje słaby. Jednocześnie ukazuje miłosierdzie Chrystusa wobec ludzkiej niewierności.
Pierwsze czytanie pochodzi z Księgi Izajasza (Iz 49, 1–6). Prorok przedstawia Sługę Pańskiego jako wybranego przez Boga jeszcze przed narodzeniem: „A teraz przemówił Pan, który mnie ukształtował od urodzenia na swego Sługę”. Dalej tekst ten zapowiada powszechność zbawienia. Chrystus nie przychodzi tylko do jednego narodu, lecz do całej ludzkości: „Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi”.
Zestawienie tych tekstów – fragmentów Ewangelii św. Jana oraz Księgi Izajasza – pokazuje kontrast między wiernością Bożego planu zbawienia a słabością człowieka.
Zastanówmy się dziś nad własną wiernością i gotowością trwania przy Chrystusie w trudnych momentach życia. Dziękujmy też Bogu za jego miłosierdzie – Judasz mógł się nawrócić, ale tego nie zrobił, nie wierzył bowiem w Jego miłosierdzie. Inaczej Piotr – gorzko zapłakał nad swoim grzechem, a Pan mu przebaczył.